In april van dit jaar nam de Tweede Kamer een motie aan over “weidegang van koeien”.
In de motie wordt aan de regering gevraagd informatie te verzamelen over het aantal koeien dat in de wei loopt, hoeveel uur per jaar ze gemiddeld buiten lopen en om een trend over de afgelopen vijf jaar te laten zien.
Het doel? De dalende trend van het aantal koeien dat buiten komt, ten goede te keren.
Tot zover, zo goed.
Maar één van de redenen van de motie is omdat: “het imago van de zuivelsector sterk verbonden is met beelden van koeien in de wei”.
Oftewel: het beeld van koeien in de wei dient het imago van de zuivelindustrie. Des te schrijnender omdat de meeste koeien tijdens het grazen weinig tot geen bescherming hebben tegen de elementen. Ze hebben al last van hittestress bij slechts 22 graden.
Hoe idyllisch het plaatje van grazende koeien ook lijkt, dat beeld verbergt de werkelijkheid. Een werkelijkheid waarin de koe kunstmatig wordt geïnsemineerd. Waarin haar kalf haar wordt ontnomen. Waarin ze naar de slacht wordt gestuurd wanneer ze haar “economisch nut” heeft gehad.
Wat de koe wordt aangedaan, wordt door het beeld van de koe in de wei verborgen in het volle zicht.
Deze motie laat nog eens zien dat de industrie zonder humane washing geen kans maakt.
En dit is dus precies het waarom Stop Humane Washing (SHW) bestaat:
– Om de werkelijkheid achter de idyllische beelden te onthullen
– Om te laten zien dat het (vermeende) welzijn van de dieren in de industrie, vooral een marketingtool is waarop de industrie blijft draaien
